عشق و آتش

گفتم تو شيرين مني؟گفتي تو فرهادي مگر؟------

گفتم خرابت مي شوم---گفتي تو ابادي مگر؟------

گفتم اسيرت مي شوم----گفتي تو ازادي مگر؟-----

گفتم صدايم مي شنوي؟----گفتي تو فريادي مگر؟-----

گفتم که من عاشق شدم گفتي تو دلداري مگر؟----

گفتم که رخه من ببين-----گفتي که زيبايي مگر؟------

گفتم که اين شعرم بخوان---گفتي که سلطاني مگر

به نام تک نوازنده گیتار عشق

عشق اگر با تو بیاید به پرستاری من                    شب هجران نکند قصد دل آذاری من

روزگاری که روان رونق بازارم بود                          تو نبودی که بیایی به خریداری من

طبیبا دردسرم کن که من بیمار هجرانم               به دارو احتیاجی نیست سخت محتاج دیدارم

نا ز آن پاک دلانیم که ز کس کینه نداریم           یک شهر پر از دشمن و یک دوست ندارم

گد گولوم گد گوزلیم سن منه جان اولاسان ایستمیرم

ایشولی سوگیلی جانان اولاسان ایستمیرم

پیس گونومده منی ته قویدون گولوم

یاخجی گونومده منه مهمان اولاسان ایستمیرم

صابرینقدرینی بیلمدین اینجیدین اونی

او اولنن سورا گریان اولاسان ایستمیرم

        خدایا منو دوست داری                                                هیچ وقت منو تنها نذار 

                         اره اگه تنهام بذاری به این معنی که دوسم نداری 

         تا تو نگاه میکنی کار من اه کردن است                 ای به فدای چشم تو این چه نگاه کردن است   

ترسم که قلم شعله کشد صفحه بسوزد            با این دل خونین به تو جانان چه نویسم     

      تا تو را دیدم ندادم دل به کس                          عاشقم کردی به فریادم   برس                       

ديدی                        عشقی

نبود در تار و پودش           ديدی گفت عاشقه عاشق

  نبودش     

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه ديدار اين خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتی هوای  خونه         تب داره  ،  داره  از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ،  بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردی نمونده پيشت، ديدی رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جای كفتر و  گنجشك  كلاغای

سياه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابيده  توی دنيای خاموشی  ،   ديگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشی  ،  شده كارش فراموشی  ،  ديگه  بارون  نمی

باره  اگر چه  ابر سياه  ،  تو كه  نيستی  توی  اين خونه ،   ديگه  آشفته

بازاريست  ،  تموم  گل ها  خشكيدن مثل خار بيابون ها ،  ديگه  از

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو

به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری

گفتم كه تو می دونی،سرخاك

تو می ميرم ، ولی

تا لحظه مردن

نمی گيرم

دل از

تو